(…)
Cuando despierto del sueño, me doy cuenta que un sudor frío se a apoderado de mi cuerpo… Ya me estoy cansando, me refiero a que no es normal llegar a este punto, ¿realmente es necesario que te cueles otra vez en mis sueños? Vale que así pueda tenerte, hacerte feliz, demostrarte cuantos besos caben en el cuerpo y tantas otras cosas más que me gustarían, pero es que luego ya no se diferenciar ficción a realidad, ¿sabes? Lo que digo es que esa carita a simple vista no dice nada, pero cuando yo la miro, veo un mundo mágico que nace en tu mirada, y se extiende: crea grandes bosques verdes, con cascadas infinitas y ninfas en los lagos, que cuando me acerco desaparecen, y todo vuelve a la normalidad. ¿De qué tienes miedo? Si es por lo que yo pienso, no te preocupes; igualmente les iba a acabar cobrando a tus labios, tus miradas.

Wow!
ResponderEliminarI quant pagariem per tenir un somni que pogués ser realitat algun dia? I que donariem a canvi de poder regalar tots aquests petons?...
La vida ens concedeix el desig, i a vegades no podem fer res més que somiar que algun dia podrar ser n.n
Pd: un text molt macu n.n
by: el nàufrago de la fiesta ;P